Miejsca akcji
Północny Atlantyk
Morze prądu i obszar pomiarów Leny w tomie 1
Północny Atlantyk to obszar pomiarów w tomie 1. Tutaj Atlantyk co sekundę przepycha na północ siedemnaście milionów metrów sześciennych ciepłej wody. Woda się ochładza, robi się ciężka, opada i jako zimny prąd głębinowy wraca na południe. Ta cyrkulacja jest powodem, dla którego Hamburg w lutym nie zamarza, choć leży na tej samej szerokości geograficznej co Labrador. Ile wody opada, nie widzi żaden satelita; dlatego Lena wypływa w morze, żeby zmierzyć profil głębinowy, na cztery do sześciu tygodni na pokładzie FS Nordmark. Połowa tamtejszych głębinowych stacji kotwiczonych działa na czujnikach jednej jedynej serii.
Spotkanie
- Na pierwszy rzut oka: „Październik na Północnym Atlantyku był porą roku z charakterem.”
- Przedmiot: opadająca linia na ekranie Leny
Powiązania
- Lena VossOceanografka z ICRU w Hamburgu, śledząca opadającą linię
- Kai SörensenKapitan FS Nordmark, od ośmiu lat bez słowa z Leną
- FS NordmarkStatek badawczy Leny w tomie 1, kapitan Kai Sörensen
- Meridian Risk SystemsHamburski producent czujników z Bahrenfeld, dostarcza dane do ICRU
- KiloniaTu zaczyna się rejs FS Nordmark
Bez spoilerów. Opisana jest sytuacja wyjściowa wskazanego tomu, bez kluczowych zwrotów akcji i rozwiązań.