Postacie
Sofia Esposito
Wulkanolożka z Osservatorio Vesuviano, wychowana w Pozzuoli
Sofia Esposito jest wulkanolożką w Osservatorio Vesuviano i wychowała się w Pozzuoli. Lena Voss poznaje ją w prefekturze w Neapolu. Sofia siedzi pod światło, mówi niewiele, a w sali zapada cisza, zanim cokolwiek powie. Zapytana, czy może wykluczyć krótkoterminową zmianę, odpowiada, że nie, i że nie może też powiedzieć, że to się stanie. We własnej sali monitoringu jest szybsza i ostrzejsza. Jednej liczby, od której wszystko byłoby jasne, według niej nie ma. Jej rodzice musieli w 1984 roku opuścić dom, na trzy dni, jak mówiono. Zrobiły się z tego prawie dwa lata, a potem sklep nie należał już do nich.
Spotkanie
- Na pierwszy rzut oka: ciemne włosy spięte na karku ołówkiem i zegarek z tarczą obróconą do wewnątrz
- Mówi: krótko i rzeczowo, zwraca się do Leny per pani („pani Voss”), jej niemiecki jest poprawny, ale to nie jej pierwszy język; cytat: „Wulkan to nie czujnik dymu.”
- Przedmiot: ołówek we włosach; do tego zakurzone kombi Osservatorio, którym sama jeździ
Powiązania
- Lena VossOceanografka z ICRU w Hamburgu, śledząca opadającą linię
- Lorenzo De SantisRegionalna ochrona ludności, prowadzi obrady w prefekturze
- Matteo RinaldiPrzez niego przechodzi cała codzienność domu opieki
- Paolo FerraraUrząd ds. infrastruktury, autor dużej części mapy stref
- Neapol i PozzuoliMiasto w niecce wulkanu, którego dno się podnosi
Bez spoilerów. Opisana jest sytuacja wyjściowa wskazanego tomu, bez kluczowych zwrotów akcji i rozwiązań.